بغض امانم نمی دهد. شاید وقتی دیگر برای اکبر محمدی نوشتم٬ برای دلم٬ از این همه بغض ... برای دلم از این همه جور ... برای دلم از این همه بیداد.
۵-۶ سالم که بود٬ نشستن پای اخبار رادیو و تلویزیون پابه پای بابام یکی از مشاغل فکریم بود. حاصلش شد یک علامت سوال بزرگ! یک کشف بزرگ! پیدا کردن شخصیتی که توی همه خبرها و در مورد همه چیز نظر می داد. "وی". "وی" به همه چیز کار داشت و قدرتمند بود. "وی" کیه؟
خیلی طول نکشید که جواب این سوال بزرگ را بگیرم. "پترس غالی" (دبیرکل وقت سازمان ملل) خیلی وقتها توی خبرها بود. در مورد همه چی می تونست اظهار نظر کنه و هرچی اون بگه همونه. و این گونه اولین نتیجه بزرگ زندگی من شکل گرفت:
" پترس غالی" همان "وی" است که صاحب قدرت خیلی زیادیه و رییس دنیاست.
خیلی طول نکشید که فهمیدم "وی" ضمیر سوم شخص است. اما خیلی طول کشید که فهمیدم " دبیر کل سازمان ملل" قدرتمند نیست و رییس دنیا هم نیست!!
بارزترین صحنه های اخبار دیدن بچگی هم سن و سالهای من٬ تصاویر خون و خاک و گلوله و سنگ و چفیه بود. حاصلش شد نفرت. نفرت از جنگ. نفرت از چفیه٬ نفرت از گلوله از سنگ... و یک سوال: چرا این آقای "وی" به اینها نمی گه با هم دعوا نکنید٬ تا بچه ها ناراحت نشوند.
خیلی طول نکشید که بفهمم با دیدن جنگ کانال رو عوض کنم. اما خیلی طول کشید که فهمیدم هیچ "وی" و هیچ "رییسی" به فکر بچه هایی که اخبار نگاه می کنند نیست.
پيمان مسكين خدا دانشجوي دانشگاه رازي كرمانشاه و عضو شوراي عمومي دفتر تحكيم وحدت ظهر شنبه 31 تيرماه در تهران دستگير شد.
به گزارش خبرنگار ادوارنيوز روز شنبه ماموراني كه حكم بازداشت اين دانشجوي عضو انجمن اسلامي دانشگاه رازي كرمانشاه را همراه داشته اند، بدون مجوز قضايي براي ورود به منزل، وارد منزل وي در تهران شده و پيمان مسكين خدا را دستگير كرده اند.
هنوز از دليل بازداشت و نهاد بازداشت كننده اين دانشجو اطلاعي در دست نيست.
