امروز ۶ فوریه است. یونیسف این روز را روز جهانی کارزار علیه ناقص سازی زنان (ختنه) نامیده است. این مناسبت را امسال و چند هفته ای است که فهمیده ام٬ آن هم از پی دغدغه ای که ۲ سال پیش همراهم شد. بسیار جلوتر از بسیاری فقط ۲ سال از عمر این آگاهی تلخ من می گذرد. آگاهی از این که یکی از بدوی ترین و وحشیانه ترین رسوم بشری همین جا بیخ گوش من هنوز نیز جاریست و روا. آری من نیز به مانند بسیاری دیگر که از قضا سرشان بوی قرمه سبزی می دهد و سر و گوش می جنبانند اینجا و آنجا٬ نمی دانستم که فرهنگم میراث دار چنین خفتی است٬ چه رسد به انبوه مردمانی که سر به لاک خود دارند و زندگی می گذرانند.
القصه از پی آگاهی مسئولیت می باید٬ از این رو کارزاری را آغازیده ایم از برای مبارزه با چنین ننگی. آغاز راهیم هنوز٬ پیشتر رویم بیشتر خواهمش پرداخت.
پی نوشت۱: این کارزار در ادامه فعالیت کمیته علیه خشونتهای ناموسی ایجاد گردیده است (اینجا).
پی نوشت ۲: تیغ تیز سنت بر زنانگی زنان٬ مطلبی از گلاله بهرامی (اینجا)
پی نوشت ۳: مصاحبه سایت تعییر برای برابری با پروین ذبیحی در این زمینه (اینجا)
